اینه تمام سهم ِ من از عشق ! عادت به ابعاد ِ کم ِ یک گور
از اونجایی که من هنوز نتونستم کار درخور توجهی بنویسم که مانی وسعید و باران به تفصیل از دلایلش باخبرن که البته دلیل عمدش حجم کاریه (البته شیرینی این ۴نفربه جای خودش محفوظه
اینقدر چپ چپ به من نگاه نکنن) یه ترانه ی اجرا شده دیگه رو اینجا می ذارم تا شاید نظری به طبع ما شد و چشممون به یه کار نخونده روشن شد. یا شایدم بوسیدم گذاشتم کنار. فکر می کنم کارنامه خوب و قابل قبولی تو حوزه ترانه ندارم که بخوام ادامه بدم البته هنوز هیچی قطعی نیست......تقدیم به همه کسایی که حتی واسه یک ساعت عاشق بودن رو لمس کردن:
فقط یک لحظه بود انگار زمان خوندن نامه
نوشتی بی منی اما یکی دیگه سر جامه
فقط یک لحظه بود انگار تمام جسم من یخ زد
دیگه دلخوش به چی باشم دیگه کی فکر فردامه
اگه کوتاهی از من بود گذشت عاشقانت کو
توهم با من نمی ساختی نگاه منصفانت کو
بدون تو طول این بازی من وتو هردو بد کردیم
ولی ایکاش امکان داشت به عمر رفته برگردیم
من حسرت می خورم اما واسه حسرت دیگه دیره
تو رفتی با یکی دیگه ولی روحت توزنجیره
حالا من موندم و گریه میون اشک و خونابه
بیا بیدار کن من رو بگو اینها همش خوابه
واسه من باورش سخته هنوزم
كه بي تو راهي اين خونه مي شم
شب و روزم پره از شك و ترديد
تموم لحظه هام مبهوت و گيجم
پ:متن ترانه هیچ نزدیکی با حس و حال شخصی من نداره و صرفا یه ترانست.مثل یه قصه.
دانلود: mp3 .نامه
